Masal · 3–6 yaş
Kuzucukların Sandığı
Nehir, Aras ve Duru büyükannenin sandığından çıkan eski aile defterini bulur. Aile anılarının ve iyiliğin kuşaktan kuşağa büyüdüğü kısa bir masal.
Bu masal hakkında
Nehir, kardeşi Aras ve arkadaşları Duru, büyükannenin odasındaki mavi kuzulu sandığı açar; içinden altın değil, eski bir aile defteri çıkar. Çocuklar deftere kendi iyiliklerini ekleyerek aile hikâyesini bugüne taşır. Kuşaklar arası bağ ve aile anıları üzerine bir masal. Bu masal Kuzucuklar ekibinin yazdığı özgün bir kurgudur. Sesli okuması yaklaşık 3–4 dakika sürer.
Nehir’in evinde herkesin bildiği ama kimsenin açmadığı küçük bir sandık vardı. Sandık, büyükannesinin odasında durur, üzerinde mavi bir kuzu resmi bulunurdu.
Nehir bir gün sandığın yanına kardeşi Aras’ı ve komşuları Duru’yu çağırdı. Üç çocuk sandığın kapağını kaldırmaya çalıştı. Kapağın üzerinde üç kelime yazıyordu:
“Anlat, dinle, hatırla.”
Aras kapağı çekti, Nehir kilidi inceledi, Duru da mavi kuzunun gözlerine baktı. Kuzunun gözünde küçük bir anahtar resmi vardı. Çocuklar odadaki eski kitapların arasına baktılar ve bir masal kitabının sayfaları arasında minik bir anahtar buldular.
Sandık açılınca içinden altın ya da mücevher çıkmadı. Bir yün atkı, birkaç siyah beyaz fotoğraf ve üzerinde aile isimlerinin yazılı olduğu küçük bir defter çıktı.
Nehir hayal kırıklığına uğradı. Büyükannesi gülümseyerek, “Bu sandıkta saklanan şeyler değerini parlamasından almaz,” dedi.
Defterin ilk sayfasında bir hikâye vardı. Hikâyede, yıllar önce köyün en soğuk kışında birbirine yiyecek taşıyan çocuklardan söz ediliyordu. Çocuklar o zaman kendilerine “kuzucuklar” diyor, her akşam birinin evinde toplanıp gün içinde yaşadıklarını anlatıyordu.
Aras, “Bu gerçek mi?” diye sordu.
Büyükannesi, “Bazı yerleri gerçek, bazı yerleri masal,” dedi. “Ama duygusu gerçek.”
O akşam çocuklar deftere yeni bir sayfa ekledi. Nehir, okul gezisinde kaybolan eldivenini bulan Duru’yu yazdı. Aras, yağmurlu günde herkese şemsiye tutan komşuyu anlattı. Duru ise üç arkadaşın sandığı açmak için nasıl birlikte çalıştığını ekledi.
Sayfanın sonunda şu cümleyi yazdılar:
“Bir aile hikâyesi, yalnızca geçmişte yaşanmaz; bugün yapılan iyiliklerle de büyür.”
Büyükanneleri defteri sandığa geri koymadı. Onu salondaki rafa yerleştirdi. Çünkü bazı hikâyeler saklanmak için değil, yeni hikâyelere yol göstermek için anlatılır.
O günden sonra evde biri “Kuzucuklar nerede?” diye sorduğunda, herkes aynı odaya toplandı. Bazen eski hikâyeyi, bazen yeni bir hikâyeyi anlattılar. Sandık küçüktü; fakat içinden çıkan masal, bütün evi dolduracak kadar büyüktü.
Okuduktan sonra konuşun
- Sandıktan altın çıkmayınca Nehir neden hayal kırıklığına uğradı? Sonra fikri neden değişti?
- Bizim ailemizin defterine hangi anıyı yazardın?
- Büyükannenden ya da dedenden dinlemek istediğin bir hikâye var mı?
Ailenizin anılarını bir masala dönüştürmek isterseniz aile hikâyesi yazma rehberimiz adım adım yol gösterir.